سرمایش مورد نیاز درختان

گونه های مختلفی از درختان در مناطق با آب_و_هوای معتدل و یا سرد(مناطقی که دارای فصل زمستان هستند) در طول سال دوره ای را تجربه می کنند که در اصطلاح عامیانه به آن خواب_زمستانی گفته می شود. در واقع از زمانی که مرحله ریزش برگ درختان آغاز می شود تا زمانی که اولین جوانه ها بر روی درخت ظاهر می شود در این دوره زمانی محاسبه می شود. در واقع این مرحله خود به دو قسمت تبدیل می شود در مرحله اول فعالیت رشد گیاه به حداقل کاهش پیدا می کند که بیشتر به خاطر عوامل درونی و بعضا نا شناخته است ولی در مرحله دوم دقیقا به خاطر کاهش دمای محیط بیرون، فعالیت گیاه به حداقل می رسد. این مرحله دقیقا زمانی است که گیاه باید بسته به نوع و گونه تعداد ساعات مشخصی را در در دماهای تعریف شده سپری نماید. اگر نیاز به سرمایش درختان در فصل سرد سال بطور کامل برآورده نشود، می تواند به عوارض فیزیولوژیکی مختلفی در گیاهان مانند تاخیر در شکوفه دهی، برگ دهی، و در نهایت کاهش_محسوس_کیفیت و کمیت محصول منجر شود. از آنجا که این پدیده را می توان با پایش مستمر کنترل نمود، بنابراین می توان در زمان نیاز و مناسب بسته به اقلیم هر منطقه و نوع درخت، نسبت به محاسبه و برآورده شدن این نیاز اقدام نمود. دمای مرجع برای محاسبه نیاز_سرمایی درختان مختلف معمولا 7 درجه سلسیوس می باشد. هر چند برای شرایطی، دمای زیر 0 درجه سلسیوس هم در نظر گرفته می شود. اما میزان تجمعی نیاز_سرمایش برای درختان گوناگون متفاوت می باشد. به عنوان مثال برای انار و سیب ما بین 1200 تا 1500 ساعت، برای بادام در حدود 200 تا 350 ساعت، هلو 1000 تا 1200 ساعت و پسته در حدود 700 تا 900 ساعت در ماه است.